گروه صنعتی  پرستلی با حدود چهل سال سابقه درخشان در تولید و توزیع انواع گازهای تک‌ پایه و میکس، گازهای فوق تخصصی در حد  PPM و PPB   صنعتی،  طبی، آزمایشگاهی، کالیبراسیون، لیزر و همچنین حمل میعانات فوق سرد (O2,N2,AR,CO2, …)  در حال حاظر دارای ۳ دسته محصول اصلی می باشد. این محصولات شامل :

دی اکسید کربن (CO2) یک گاز به نسبت سمی، بی بو و بی رنگ با طعم کمی اسیدی و تند است. دی اکسید کربن یک ماده تشکیل دهنده کوچک اما مهم هوا است. این ماده اولیه برای عمر بیشتر گیاه لازم است که با استفاده از فرآیند فتوسنتز دی اکسید کربن را از هوا خارج می کند.

تولید دی اکسید کربن (CO2)

غلظت معمولی دی اکسید کربن (CO2) در هوا در حال حاضر در حدود ۰.۰۴۰٪ یا ۴۰۴ ppm است. غلظت دی اکسید کربن جوی در یک الگوی فصلی در حدود ۶ ppmv بالا و پایین می رود. غلظت CO2 در هوا به طور مداوم در ۷۰ سال اخیر هر سال نسبت به سال قبل افزایش یافته است. نرخ فعلی افزایش در حدود ۲.۵ ppm در سال است.

دی اکسید کربن با احتراق و توسط فرآیندهای بیولوژیکی تشکیل می شود. اینها شامل تجزیه مواد آلی، تخمیر و هضم است. به عنوان نمونه، هوای بازدم حاوی ۴٪ دی اکسید کربن است.

مقادیر زیادی دی اکسید کربن (CO2) توسط کوره های آهک تولید می شود که سنگ آهک (کربنات کلسیم) را برای تولید اکسید کلسیم (آهک، برای ساخت سیمان استفاده می شود) می سوزاند؛ و در تولید منیزیم از دولومیت (یک ماده معدنی شفاف متشکل از کربنات کلسیم و منیزیم). سایر فعالیت های صنعتی دیگر شامل تولید آمونیاک و تولید هیدروژن از گاز طبیعی یا مواد اولیه دیگر هیدروکربن هستند که از آنها نیز مقادیر زیادی دی اکسید کربن تولید می شود.

غلظت دی اکسید کربن (CO2) در هوا و گازهای جمع شده از منابع احتراق ساده (بخاری، دیگ های بخار، کوره) به اندازه کافی زیاد نیست تا بازیافت دی اکسید کربن از نظر تجاری امکان پذیر باشد. تولید دی اکسید کربن به عنوان یک محصول تجاری مستلزم این هست که از یک جریان گاز نسبتاً زیاد دی اکسید کربن (CO2) غنی بازیابی و پالایش شود، به طور کلی جریانی است که به عنوان یک محصول غیرقابل اجتناب از یک فرآیند تولید مواد شیمیایی در مقیاس بزرگ یا به نوعی یک روند بیولوژیکی ایجاد می شود.

تقریباً در همه موارد، دی اکسید کربن که برای مصارف تجاری ذخیره و پالایش می شود، در صورت عدم بازیابی در مرحله تولید برای حمل و نقل و استفاده مفید در سایر نقاط، به هوا بازگردانده می شود.

متداولترین عملیاتی که از آن محصول تجاری دی اکسید کربن حاصل می شود، گیاهان صنعتی هستند که هیدروژن یا آمونیاک را از گاز طبیعی، زغال سنگ یا سایر مواد اولیه هیدروکربن و عملیات تخمیر با حجم زیاد که در آن محصولات گیاهی به اتانول تبدیل می شوند، برای مصرف انسان و سوخت خودرو یا استفاده صنعتی تولید می کنند.

دی اکسید کربن (CO2) از هر دو منبع طبیعی و صنعتی برای تقویت تولید نفت از چاه های قدیمی با تزریق دی اکسید کربن در سازندهای زیرزمینی مناسب استفاده کرده است. دی اکسید کربن به طور گزینشی، در درجه اول در چاه هایی که نه تنها از فشار مجدد بهره مند می شوند بلکه از کاهش ویسکوزیته نفت موجود در مخزن ناشی از بخشی از دی اکسید کربن (CO2) حل شده در نفت نیز بهره می برد مورد استفاده قرار می گیرد. (میزان دی اکسید کربنی که در نفت حل می شود با نوع نفت موجود در مخزن متفاوت است. اگر اثر کاهش ویسکوزیته حداقل باشد، نیتروژن که معمولاً ارزان تر است، ممکن است به جای ماده فشار دهنده استفاده شود.)
دی اکسید کربن باعث احتراق و سوختن نخواهد شد. هوا با میزان دی اکسید کربن بیش از ۱۰٪ باعث خاموش شدن شعله روشن می شود و در صورت تنفس می تواند جان شما را به خطر بیندازد. چنین غلظت هایی ممکن است در سیلوها، چاه ها، فاضلاب ها و موارد مشابه ایجاد شود. هنگام ورود به این نوع فضاهای محدود باید احتیاط کنید.

گاز دی اکسید کربن (CO2) 1.5 برابر سنگین تر از هوا است، بنابراین در صورت انتشار به هوا در ارتفاعات کم تجمع پیدا می کند. دی اکسید کربن در دمای ۷۸.۵- درجه سانتیگراد (۱۰۹.۳- فارنهایت) به فرم “یخ خشک” درمی آید. یک کیلوگرم یخ خشک گنجایش خنک سازی ۲ کیلو یخ معمولی را دارد. گاز دی اکسید کربن مایع یا گازی، اگر تحت فشار قرار بگیرد، از طریق یک فرآیند خودکار برودتی یخ خشک را تشکیل می دهد.

دی اکسید کربن از نظر تجاری به عنوان گاز سیلندر فشار قوی، فشار نسبتاً کم (حدود ۳۰۰ psig یا ۲۰ بار) مایع یخچال یا یخ خشک موجود است. مقادیر زیادی در مکان های صنعتی ساخت کود و پلاستیک و لاستیک تولید و مصرف می شود.

دی اکسید کربن معمولاً به عنوان ماده اولیه برای تولید مواد شیمیایی مختلف مورد استفاده قرار می گیرد. به عنوان یک ماده در سیستم های اطفاء حریق؛ برای گازدار کردن نوشیدنی ها؛ برای انجماد محصولات غذایی مانند مرغ، گوشت، سبزیجات و میوه؛ برای خنک نگه داشتن گوشت ها؛ برای سرد نگه داشتن هوای مخزن هنگام حمل و نقل محصولات غذایی به بازار؛ برای بهبود بازیافت نفت از چاه های نفتی؛ و برای تصفیه آب قلیایی.

تولید دی اکسید کربن (CO2)

دی اکسید کربن گازی بی رنگ می باشد که تنفس آن در غلظت های بالا باعث ایجاد مزه ترش در دهان و احساس سوزش در بینی و گلو (عمل خطرناکی که در آن احتمال خفه شدن شخص بالاست). این اثر ناشی از حل شدن CO2  در بزاق دهان و تولید محلول اسیدی ضعیفی به اسید کربونیک می باشد.

مولکول دی اکسیدکربن خطی  دارای دو پیوند دوگانه بین کربن و دو اتم اکسیژن می باشد. ماده ای غیر قطبی می باشد و در دمای پایین تر از ۷۸- درجه سانتیگراد متراکم شده و جسم سفید رنگ جامدی به نام یخ خشک ایجاد می کند. دی اکسید کربن مایع فقط تحت فشار خاصی تشکیل می شود. به میزان کمی در آب حل می شود و اسید ضعیف، اسید کربنیک هرگاه فشار گاز دی اکسیدکربن که در حالت عادی برابر با ۰.۳ میلیمتر افزایش و تجمع گاز دی اکسید کربن در بدن که اصطلاحا به آن هیپرکاپنی گفته می شود، می تواند باعث ضعف عمومی سیستم عصبی مرکزی از جمله مرکز تنفس شده؛ سردرد، اغتشاش شعور (کانفیوژن)، کما و حتی مرگ را به دنبال داشته باشد.

خفگی و گاز گرفتگی همیشه ناشی از افزایش گاز دی اکسید کربن و یا کاهش اکسیژن در هوای محیط نیست، بلکه گاهی اوقات خفگی، گازگرفتگی ناشی از استنشاق گاز های سمی می باشد. یکی از خطرناک ترین این گازها که می تواند سبب مسمومیت تنفسی و مرگ گردد، دی اکسید کربن است.